Wat we leerden uit onze nomadische seizoenen

In juni 2022 sloot Kaaitheater haar deuren voor een grondige renovatie. Onze nomadische werking zou oorspronkelijk twee jaar duren, maar mondde uit in een periode van meer dan vijf jaar.  

In de loop van die nomadische jaren, organiseerden we maar liefst 1.116 avonden op 64 verschillende locaties. Dit deden we in theaters en in openlucht, aan beide kanten van de taalgrens alsook in en rond Brussel.   

Tijdens deze periode kwamen we tot de vaststelling dat het delen van onze middelen en netwerken in ons eigen voordeel werkte, maar ook in dat van alle betrokken theaterzalen. Precies deze praktijk van delen bracht talrijke personen samen. Toch willen we in een stad die zoveel verschillende levenservaringen en perspectieven onderdak biedt - een stad waarin leven, werk en iets organiseren nooit vanzelfsprekend blijkt - geloven dat dit gebaar, hoe bescheiden dan ook, om een gezamenlijk programma te maken verder reikte dan enkel pragmatische allianties.  

Terugblikkend op die vijf seizoenen, zien we hoe theaters die naast elkaar bestaan, beslisten om hun deuren open te stellen voor de mogelijkheid om ‘iets anders te doen’. Met die beslissing lieten ze zichzelf ook een transformatie toe. We zagen dus hoe theaters kozen voor solidariteit, en zo van competitie naar coalitie bewogen.  

Vijf jaar lang werken als een festival is verre van eenvoudig. Het vergde het continue, koppige geloof dat Kaaitheater iets gemeen heeft met al deze andere theaters. Daarom zochten we actief naar elementen uit onze symbolische territoria die we met elkaar konden delen om zo een gemeenschappelijke basis te vormen. Samen met al die partners slaagden we erin een gedeeld begrip te ontwikkelen van welke werken en verhalen vandaag door een breed publiek in Brussel gehoord moeten worden.  

We leerden dat theaters, organisaties of mensen het niet noodzakelijk over alles eens moeten zijn om iets te organiseren, om bij te dragen aan een stad die het waard is om in te leven. Affiniteiten zijn het resultaat van samen dingen organiseren over verschillen heen én richting een gedeelde horizon – niet de voorwaarde.  

Nu ons laatste nomadische seizoen uit de startblokken schiet (en we ons voorbereiden op de heropening van ons gerenoveerde gebouw), willen we al deze lessen met ons meenemen. We willen blijven geloven dat theaters generatieve plekken zijn, waar we kunnen beseffen wat het betekent om te leven, te werken, samen te organiseren. Waar iets anders kan gebeuren. Waar publiek, kunstenaars en organisaties zichzelf kunnen openstellen voor mogelijke transformatie. En waar onderling praktijken van gastvrijheid en solidariteit kunnen groeien.  

Voor Kaaitheater, 

Agnès Quackels