RADIO ETOILE Zeven gesprekken over kunst, kunsthuizen en de wereld

RADIO ETOILE
RADIO ETOILE

03.10 – 06.10.2017

Hoezeer is de wereld sinds 1977 veranderd? De roep om een nieuwe politieke ‘vertelling’ die de neoliberale ‘telling’ zou kunnen vervangen, klinkt steeds luider. De zoektocht naar een ster die ons een andere weg toont wordt steeds urgenter. RADIO ETOILE stelt de vraag wat kunstenaars en kunsthuizen in zo’n situatie vermogen. Kunnen of moeten zij richtinggevend zijn? We nodigen kunstenaars, denkers, docenten en journalisten uit om in zeven sessies van één uur rond deze vraag in gesprek te gaan.


DINSDAG 3/10

18:00 > 19:00
Jan Ritsema & Elke Van Campenhout (mod. Guy Gypens)
Over de kunstinstelling tussen staat en markt

Hoe moet de kunstinstelling van de toekomst er uit zien? Het halflege huis dat de natiestaat geworden is, biedt geen werkzaam kader meer voor de burgerlijke erfenis van veel kunstinstituten. De zware storm waarin het neoliberale eeuwwisselingskapitalisme is terecht gekomen, zet de marktgerichtheid van die instituten dan weer onder druk. Waar liggen de mogelijkheden tussen staat en markt? Hoe ziet een kunstinstelling er uit ‘die er toe doet’?

19:00 > 20:00
Anne Teresa De Keersmaeker & Charlotte De Somviele (mod. Wannes Gyselinck)
Over het intergenerationele in de dans

Het begon met een uiterst talentrijke generatie in de jaren tachtig. Vandaag is Brussel dé dansstad bij uitstek. Hoe ervaart een jong veld de condities die een oudere generatie heeft afgedwongen? Wat en hoe leren generaties van elkaar?


WOENSDAG 4/10

18:00 > 19:00
Myriam Sahraoui & Simon Allemeersch (mod. Guy Gypens)
Over participatieve kunstpraktijken

Hoe deel je een gesprek in een samenleving waarin ‘het verschil’ en ‘het anders zijn’ steeds nadrukkelijker aanwezig zijn? De participatieve kunstpraktijk is een vorm van artistiek onderzoek waarin kunstenaars samen met burgers op zoek gaan naar de juiste vorm om alternatieve stemmen te laten weerklinken en dat gedeeld gesprek te faciliteren. Het artistiek werk dient er als motor voor een breder proces dan enkel de creatie van een eindproduct.

19:00 > 20:00
Luk Lambrecht & Katleen Van Langendonck (mod. Pieter T’Jonck)
Performance art in het schemergebied tussen beeldende kunst en podiumkunsten: luis in de pels of publiekstrekker?

Theaters nodigen beeldende kunstenaars uit. Live art neemt een steeds grotere plek in in onze musea, galeries en kunstbiënnales. Wat een interessant onderzoek kan zijn – het ontrafelen van codes van zowel kunstwerk als publiek als instituut – lijkt zich te vermarkten nu kunstenaars meer en meer een museumversie en een podiumversie van hun werk aanbieden. Had Vito Acconci gelijk met zijn bewering dat ‘performance art’ enkel tijdelijk kan zijn ? Wat kan de toekomst zijn van deze kunstvorm die in essentie fragiel is?


DONDERDAG 5/10

17:00 > 18:00
Tim Etchells & Pieter De Buysser (mod. Esther Severi)
Over de (on)macht van het woord

All we have is words, all we have is worlds.
Deze zin, in neon uitgevoerd, hangt boven de ingang van het Kaaitheater. Het is een quote en een kunstwerk van Tim Etchells. Wat is de plek van het woord, de tekst, het verhaal vandaag? Vermag het woord dat de complexiteit probeert te vatten nog iets tegen het simplistische populistische woord? Vermag het woord überhaupt iets tegen de kracht van het beeld?

18:00 > 19:00
Richard Schechner & Michiel Vandevelde (mod. Kristof Van Baarle)
Over revolutionair theater

Michiel Vandevelde creëert in mei 2018 een nieuwe versie van het legendarische Paradise Now van The Living Theater met jongeren van 12 tot 18 (samen met fABULEUS). Richard Schechner zag de voorstelling in 1968. Hoe zit dat vandaag met theater dat een revolutie wil ontketenen, dat op zoek gaat naar een nieuwe manier van samen zijn? Zijn de artistieke strategieën uit de jaren zestig nog bruikbaar? In hoeverre verschilt de systeemkritiek uit ’68 met die aan het begin van de 21e eeuw?


VRIJDAG 6/10

18:00 > 19:00
Guy Gypens & Lara Staal (mod. Erwin Jans)
Over herpolitisering in de kunst

Met RE:THINK , RE:MAKE en RE:RITE vlocht het Kaaitheater drie seizoenen na elkaar een politiek-filosofische draad door de programmering. We proberen als kunstenhuis via lezingen én voorstellingen vragen te stellen bij de doorgedreven depolitisering van de samenleving. Steeds meer kunstenaars verzetten zich tegen de mantra ‘There is no alternative!’ en willen daadwerkelijk op zoek naar alternatieven. Welk effect heeft dit engagement op de autonomie van de kunst? En welke houding neemt een gesubsidieerde kunstinstelling aan?