Els Dietvorst [BE]

I watched the white dogs of the dawn

I watched the white dogs of the dawn
I watched the white dogs of the dawn

23.01.2018

Andere regels, andere wetten

Klank. Een polyfonie van wind, brekende golven, gekrijs van meeuwen en ratelende schepen. De zee: een plek van herinneringen voor zij die haar overleven, een moeder die ons confronteert met de krachten van de natuur. Breed grijpend en circulerend. Onder haar horizon enkel duisternis, mysterie. De scheiding van lucht en water creëert een andere wereld. Waar andere regels en wetten gelden.

In Kilmore Quay telt enkel het perspectief van de vis. Generaties van vissers vingen er kreeften, oesters, makreel en kabeljauw. Ze geloofden dat hun werk een soort bidden was en vingen slechts genoeg om te overleven, om de zee te sparen. De tijden waren goed. Er was genoeg geld en genoeg werk – totdat de Europese visserijquota hun kust bereikten.

• Tegen de achtergrond van een klein Iers vissersdorp filmt Els Dietvorst het tweede deel van haar triptiek over de mens-natuur-relatie en onze voedselketen. Tijdens Burning Ice #10 toonde ze een work-in-process van de film als video-installatie.


written and directed by Els Dietvorst | camera Hans Bruch Jr. | editing Fairuz | sounddesign Gedeon Depauw | music Laura Hyland | production Escautville | co-production Kaaitheater, Argos, Panache | support Flanders Audiovisual Fund, Arts Council of Ireland

programmaboekje - programme de salle - evening programme

Kijk verder

Els Dietvorst: 'Ik zoek altijd naar de mens, met zijn dromen en tegenslagen.'

Els Dietvorst: 'Ik zoek altijd naar de mens, met zijn dromen en tegenslagen.'
Els Dietvorst: 'Ik zoek altijd naar de mens, met zijn dromen en tegenslagen.'

artikel

vr 19.01.18

Documentairemaakster en beeldend kunstenaar Els Dietvorst woont sinds een vijftal jaar in Ierland. In 2015 maakte ze daar The Rabbit and the Teasel, over het leven van de Ierse boeren. Het werd het eerste luik van een triptiek over de mens-natuur-relatie en onze voedselketen. Met I watched the white dogs of the dawn presenteert ze nu het tweede luik. Ditmaal zijn de Ierse vissers aan de beurt, die het steeds moeilijker trekken onder de Europese quota’s voor visvangst. Een gesprek over een wereld op de helling. Of zoals de schrijver John Berger het zou zeggen: “It is the end of something.”